حدود سه ماه از سال ۸۵ را با وبلاگ پرنده پرواز در خدمتتون بودم. می دونم مطالبم چنگی به دل نمی زد و نقاط ضعف زیادی داشت ، اما سعی می کنم در سال جدید بهتر باشم. همچنین جا داره از تمام دوستانی که تو این مدت همراه من بودن و نظرات خوبی را ارایه کردن تشکر کنم.

مطمئنا سال ۸۵ برای همه ما روزهای تلخ و شیرین زیادی داشت. ولی هرچه بود گذشت و حالا باید نو شد ، مثل نوروز....

است، میان خیر و شر و تا جایی که صبر حاکم است، بیانگر توفیق خیر بر شر.

شاید بهترین جلوه گاه صبر را در طبیعت دیده باشم.

صبر یک کوه بلند

صبر درخت انجیر وسط حیاط خانه مان

صبر مورچه ای که با ذره نانی تنها می رفت و بارها ذره نان از او جدا می شد.

صبر آسمان

صبر یک قطره اشک .......

و

او گفته است که با صبر پیشگان است.

 خودم هم نمی دونم چرا دارم این حرف ها رو می زنم.

نجوای سکوت.